Elektrociepłownie

Elektrociepłownia Białystok


W 1908 roku nad brzegiem rzeki Białej mieszkańcy Białegostoku mogli zauważyć robotników wbijających pale wzmacniające grunt pod nową elektrownię. Koncesję na budowę otrzymało Towarzystwo ?Gesellschaft für Elektrische Unternehmungen Berlin?. Decyzja o budowie elektrociepłowni Białystok (wcześniej zwana była EC II) w formie, która służy nam do dzisiaj zapadła w 1962 roku. W roku 1965 został przekazany plac budowy o powierzchni 14 ha.



Kotły wodne pracowały od roku 1967 (pierwszy wodny kocioł WLM 38) do do 1974 (ostatni z kotłów to WP 70).
Pierwszy blok ciepłowniczy BC 50 (duoblok) został uruchomiony w 1978 roku. Ostatni ? trzeci blok BC 50 rozpoczął pracę w 1991 roku. Elektrociepłownię wydzielono z Zakładu Energetycznego dnia 22 stycznia 1991 roku i wpisano do rejestru przedsiębiorstw jako samodzielną jednostkę.  

W 1993 za sprawą rozporządzenia ministra przemysłu, przekształcono elektrociepłownie w jednoosobowa spółkę skarbu państwa. Natomiast w 2001 roku część udziałów została odsprzedana spółce prawa francuskiego Société Nationale d´ Eléctricité et de Thermique.
Elektrociepłownia Białystok S.A. pełni elementarną funkcję źródła ciepła komunalnego. Głównym odbiorcą ciepła jest Miejskie

Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej w Białymstoku. Energia elektryczna sprzedawana jest na rynku hurtowym w ramach kontraktów bilateralnych. Jej głównym zadaniem jest produkcja energii cieplnej, której nośnikiem jest gorąca woda. W gospodarce skojarzonej produkowana jest równolegle energia elektryczna i para technologiczna o ciśnieniu 1 MPa i temperaturze 220 C dla potrzeb szpitali i zakładów przemysłowych. Sezon grzewczy w Białymstoku trwa średnio 4344 godziny.